Tien jaar geleden liet mijn vader bijna het leven toen we onder een even brandende zon de Scherpenberg op fietsten. De aanmoedigingen van de nieuwsgierigen langs de kant van de weg zorgden voor een hevige adrenaline shoot, wat vaderlief snel bekocht met een veel te snel kloppend hart en een ademhalingsritme om 'u' tegen te zeggen. En dat alleen maar om een goed plaatsje op de Rodeberg te bemachtigen en er een glimp op te vangen van de Tour de France.
Mijn vader was vorig jaar was dan ook zwaar verbouwereerd dat ik niet de minste levensbedreigende moeite had genomen om ook maar een iets van de Tour de Faso te zien, de gerenommeerde koers van West-Afrika!
Op 1 januari 2008 nam ik 'de Tour de Faso zien' op in mijn voornemens voor het nieuwe jaar en aldus was ik zondag vroeg uit de veren om me naar Rond Point des Nations Unies te begeven en onder de brandende zon te denken "mijn vader zal trots op me zijn".
Nog trotser mag elke Belg zijn, want we sleepten zowaar de gele, de groene en de roze trui in de wacht.
3 opmerkingen:
vive les coureurs!!!)) grtzies daar--- hier ist regensiezoen blijkbaar afgelopen- dus gn verfrissingen meer- al schijnt het nu wel winter te zijn---m euhm---
woeha!
meer foto's van tour du faso op
http://standaard.typepad.com/cafefoto/2008/11/tour-du-faso.html
nice greetz,
mateo
ja, die fotograag had een iets gepriviligeerder plaatsje...
Een reactie posten