Planning is een Westers idee. Dat wist u misschien al, maar vorige week kregen we er hier nogmaals een overdonderd bewijs van voorgeschoteld.
Per definitie duurt de Ramadam 30 dagen. Vanaf begin september stonden alle wijze en volwassen moslims dus om 4u30 op om te eten en drinken en om dan gedurende de rest van de dag zelfs geen druppel water op hun uitgedroogde lippen te laten vallen, tot de klok van 18u30 verlossing bracht. Een ware marteling, zeker bij 36 graden. U zou kunnen vermoeden dat elke wijze en volwassen moslim de dagen aftelt naar het einde van al dat lijden.
Daarnaast horen alle westerse niet-moslims natuurlijk graag het de woorden 'einde van de Ramadam' vallen, want dat betekent Vrije Dag. Op dat signaal grijpen alle Westerse niet-moslims meteen naar hun agenda om te zien hoeveel verlofdagen genomen nodig zijn om daar een verlengd weekend van te maken. Tegelijkertijd haalt men in gedachten de kaart van Burkina Faso boven om de geschikte bestemming in verhouding tot de beschikbare tijd te kiezen.
Jammer, maar de officiële einddatum van de Ramadam bleef geruime tijd onbekend. Informeel werd 30 september rond gefluisterd, maar niemand was het zeker. De wijze en volwassen moslims vastten dus rustig verder, de westerse niet-moslims raakten ongeduldig want het verlengde weekend kon maar niet gepland worden. Zo ging het een tijd verder, waardoor de westerse niet-moslims het vooruitzicht van een luilekker lang weekend maar lieten varen, en de wijze en volwassen moslims gewoon verder vastten.
Op 29 september werd de zaak penibel. De raad der allerwijste moslims kon nog steeds niet aflezen van de maan wanneer het einde van de ramadam zou komen en ze wachtten trouw op een signaal van Mekka. Het argument dat de Belgische moslims te raad gaan bij hetzelfde Mekka en daar de datum al lang vast ligt, leek hen ware nonsens. Misschien zijn er dus toch twee Mekka's?
De wijze en volwassen moslims vastten nog steeds rustig verder en maakten zich geen zorgen om het feest dat misschien wel de dag erop plaats zou vinden en eigenlijk ook wel voorbereid moest worden. De Westerse niet-moslims raakten helemaal gestresseerd want wanneer zou die vrije dag nu vallen en hoe zouden ze nu weten of ze de wekker moesten zetten om 6u30 of helemaal niet...
Gelukkig, op 29 september om 21u viel het verdict. Het suikerfeest zou gevierd worden op 30 september...
Op 30 september trokken de westese niet-moslims gezamenlijk naar het zwembad. De wijze en volwassen -en alle andere- moslims deden zich te goed aan allerlei lekkers, wat deze keer niet in grote hoeveelheden aanwezig was want ze hadden het feest toch niet zo goed kunnen voorbereiden...
