back to black?

27 uur geleden verwelkomde het hete, vochtige ouaga me opnieuw en er verscheen weliswaar een glimlach op mijn gezicht bij het aanvoelen van een lekkerder temperatuurtje dan de vrieskou toen ik diezelfde morgen om 7u op de trein richting Parijs mocht stappen.
Maar het voelde terug allemaal wonderbaarlijk vertrouwd:
even dag zeggen op de dansles en daarna etentje met the ouaga-girls
een goed nachtje mijn vermoeidheid van de laatste dagen Belgie ingehaald onder het gekende muskietennet
deze morgen terug op het werk, waar ik deze keer -gelukkig- niet verrast werd door de gebruikelijke en-dat-en-dat-en-dat-en-dat-is-foutgelopen-terwijl-je-er-niet-was-verhalen.
deze middag een deftige portie couscous verorberd, wat me deed hervallen in de gekende siesta-gewoonte
Het doet me goed terug te zijn.
Ook al ga ik jullie missen...