Norbert Zongo

Het mag er wat sociaal bewogener aan toe gaan in een novembermaand, zeker wanneer december voor de deur ligt...

Dus nog maar eens jullie aandacht voor een goeie zaak!

Norbert Zongo is een Burkinabese journalist die 10 jaar geleden vermoord werd. Hij deed onderzoek naar de verdachte dood van de chauffeur van de broer van de president (voor wie nog kan volgen..). Zongo wou de verantwoordelijkheid van de entourage van president Blaise Compaore voor die dood aan het licht brengen.

Iedereen is er van overtuigd dat Zongo vermoord werd in opdracht van de president en zijn vriendjes, zodat de vuile was niet zou worden uitgehangen.

Tien jaar later werden de verdachten nog steeds niet berecht, zij behoren immers tot de top 5 van machtigste personen in Burkina Faso. Zongo werd ondertussen het icoon in de strijd voor vrije meningsuiting, persvrijheid en gerechtigheid in Burkina Faso.

Neem een kijk op hun blog en teken de petitie! Jullie kerstkado voor Burkina Faso!

http://norbertzongo10ans.blogspot.com/

AZG

Te bekijken
Geen Burkina Faso, maar Congo

http://www.condition-critical.org/nl/

Waga-weetjes

De minder leuke weetjes bereikten dit weekend blijkbaar het Belgische nieuws. Een bus met 92 Burkinabé, op weg naar Ivoorkust voor de seizoenarbeid, deed een botsing met een 10-tonner vol suiker. De bus vatte vuur en vandaag schatten ze het dodental op 70. Burkina is in rouw.


Misschien tijd voor wat leukere weetjes. Obama liet niet alleen Amerika op hol slaan, maar zorgde ook voor nogal wat ophef in Afrika. De avond voor de verkiezingen waren er alom 'Obama-wakes' met vertaling van zijn speeches, gevolgd door een danswedstrijd of playbackshow, al naar believen. Toen de uitslag om 4uur in de morgen bekend werd, was over de ganse stad gejuich te horen alsof het nationale voetbalteam net een belangrijke thuismatch gewonnen had. Ik sliep wel te verstaan, ik heb het maar van horen zeggen... In elk geval, was en is Obama nog steeds een voltreffer bij gebrek aan gespreksstof.


Het waren weer zoekertjes op de radio toen ik deze avond richting dansles reed met mijn grijze nissan. Altijd leuk de zoekertjes. Altijd hetzelfde ook de zoekertjes, dezelfde thema's komen steeds terug.

"Ouders verloren hun 4-jarig zoontje aan de bushalte van STAF in Koudougou. De ouders waren op weg naar Ouagadougou. Als iemand hun zoontje gevonden heeft, gelieve te bellen naar het nummer 73 45 82 16." Jieps, elke dag zitten er zo wel twee tussen...

"24-jarige man zoekt een blanke vrouw -bij voorkeur van Italiaanse of Zwitsere afkomst-voor vriendschap met mogelijke kans op huwelijk"

Verder moet ik jullie misschien laten delen in mijn schrik die ik bij het schrijven van dit bericht op deed. Baya kwam hier net aan en ging vandaag naar de kapper. Zijn haar werd er 6 cm langer op. Voor en na. Ik weet nog niet wat ik er van denk...

Tour de Faso

"Mijn vader zal trots op me zijn", dacht ik toen ik me zondagmorgen onder de brandende zon richting Rond Point des Nations Unies begaf.


Tien jaar geleden liet mijn vader bijna het leven toen we onder een even brandende zon de Scherpenberg op fietsten. De aanmoedigingen van de nieuwsgierigen langs de kant van de weg zorgden voor een hevige adrenaline shoot, wat vaderlief snel bekocht met een veel te snel kloppend hart en een ademhalingsritme om 'u' tegen te zeggen. En dat alleen maar om een goed plaatsje op de Rodeberg te bemachtigen en er een glimp op te vangen van de Tour de France.


Mijn vader was vorig jaar was dan ook zwaar verbouwereerd dat ik niet de minste levensbedreigende moeite had genomen om ook maar een iets van de Tour de Faso te zien, de gerenommeerde koers van West-Afrika!


Op 1 januari 2008 nam ik 'de Tour de Faso zien' op in mijn voornemens voor het nieuwe jaar en aldus was ik zondag vroeg uit de veren om me naar Rond Point des Nations Unies te begeven en onder de brandende zon te denken "mijn vader zal trots op me zijn".


Nog trotser mag elke Belg zijn, want we sleepten zowaar de gele, de groene en de roze trui in de wacht.