Een maand geleden zette ik voet aan wal op het Afrikaanse continent en ondertussen werd ik al tussen drie landen heen geslingerd. Niet slecht voor een beginneling... Na een snelle vergelijkende studie, kan ik dus al volgende rangschikking maken van arm (Cameroun), armer (Benin) naar armst (Ouaga). En in dezelfde volgorde is het ook steeds minder groen en steeds warmer....
Enkele Cameroun-kiekjes...
een camerounese messenslijper
een camerounese man met heerlijke camerounese varkenspootjes
en natuurlijk overal camerounese voetballers
Ik mocht me in Cameroun twee weken verdiepen in de 'éducation thérapeutique dans le sida'. Maw twee weken samen met nog een Finse en 21 Afrikanen en 1 Cambodjaan werken rond vormingspakketten in Douala (de 2de grootste stad in Cameroun). Het gaf wel wat...
zoek 'les blanches'
Qua inhoud ben ik slechts beperkt wijzer geworden, gezien het niveau niet al te hoog lag. Afgezien van alle medische termen die me rond het hoofd geslingerd werden en ik niet begreep, was het luik vorming weinings nieuws onder de zon en zeer basis basis... We waren slechts met vier deelnemers die meer coördinerende taken hebben en het zit niet meteen in mijn takenpakket om te leren hoe je een condoom om een houten penis doet...(alhoewel dat net wel gieren was). Gelukkig was het niet allemaal zo basic en ik heb ook wel aardig wat opgestoken (maar dan vooral na de officiële lessen).
De twee weken werden wel een deftige onderdompeling in de Afrikaanse cultuur, met momenten zelf een cultuurschock te noemen..... Ik heb een deftige portie geduld leren opbrengen, maar mijn nagels moesten er wel aan geloven. En mijn geduld bereikte af en toe ook wel een grens. Na ettelijke groepswerken met verschillende mensen die zichzelf zeer graag horen praten omdat ze nu immers op het ministerie werken en anderen die de opdracht nooit begrepen blijken te hebben, kon ik soms niet anders dan mijn ergernis ronduit te laten blijken... maar ik blijf er op trainen!
een van de fameuse groepswerken
(waarbij je misschien wel van mijn gezicht kunt aflezen of dit echt nu moest, we hadden na 20 min immers nog steeds niet op papier staan :)
Daarnaast zijn ze hier toch over het algemeen een heel stuk directer dan bij ons thuis. Vele gesprekken lijken mij hier eerder ruzies en ik moet nog leren om niet te lang op mijn tenen getrapt te zijn, nadat ik iets achter mijn hoofd geslingerd werd. Vele zaken die bij ons helemaal in het verkeerde keelgat zouden schieten, worden hier gewoontjes gezegd... de uitspraak dat ik wandel als een paard vond ik er toch een beetje over, maar goed... :)
Aan het einde van de opleiding mocht ik wel een ferm diploma in ontvangst nemen, dat met meer tralala overhandigd werd dan mijn diploma aan den unief. Een of andere belangrijke piet was speciaal overgekomen om ons het diploma te overhandigen en dit alles werd voor iedereen mooi vastgelegd op foto. Zoals vele anderen heb ik het nagelaten om de foto te laten vergroten om in mijn kamer op te hangen...
de prijsuitreiking
Naast de vorming hadden we natuurlijk ook een klein beetje tijd om wat rond te hangen. Ik geraakte uiteindelijk dus in een Afrikaanse 'boîte de nuit' en ben weerom een ervaring rijker... Had ik vooraf geweten dat 'les blanches' door hun Afrikaanse cursisten zo zouden beoordeeld worden op hun danscapaciteiten, dan had ik waarschijnlijk nooit een stap op de dansvloer gewaagd. Gelukkig passeerde ik de test glansrijk (in tegenstelling tot de zogenaamde andere 'bomen') en schud ik zogenaamd in mijn broek als een Afrikaanse... toch al beter dan de paard-uitspraak...
Tijdens het weekend vluchtten we een dagje naar zee (met zwart strand! alles blijft in thema). We hebben er even de Afrikaanse toerist uitgehangen: elke plek was goed voor een foto, massa's vis op de bbq verorberen en zeggen dat het koud is (er was even een fris windje...).
Voila, dit was het dan voor deze keer. Volgende aflevering wordt het ouaga hip hop festival, als ik mijn kodak morgen tenminste niet vergeet.
mwa
Saar
